yıllanmıştı denizim.
saatlerin icadı denizim üzerine kurulmuştu
ve korkmuştu beyazlar.
alınmamış bir mesafenin en mavi döneminde bak gözlerime
bellenmiş bir yüreğin kabarışı değil gördüğün
hüzün ikliminden bir rüzgarın marifeti bu.
gökyüzünde çatallar eksik.
ah yağmur!
sen benm için düştün
yoksa ben mi senin için düştüm bu yeryüzüne!!!
söyle nerede kaldı ilk damlamız?
ilklere dair en samimi yeminimdeydin.
Çırpındığım dalgalar soldu geceye,
yitirdiler mavilerini.
sadece gümüş lisanı harelenmeler kaldı geriye.
bir zaman söyle bana
gelmeyeceksin bilirim
ama en zaından ne zaman gelmeyeceğine dair olsun rakamlar
bekleyişlerimin adı konsun.
tırpanıma alışamadı dalgalar.
düzeltmeye çalıştığım her ürperiş
isyan etti beyaz çarpışlarla.
sonra şeffaf bir gülümseme hatırlattı kendini
öyle yoktun ki!!!
mevsimsiz bir kırlangıç kadar saçmalamak var şimdi içimde.
savrulduğum rüzgarın ait olduğu iklimi bilmeden
ağalamak yeryüzüne.
ah can !!!yoruldum suya dair her şeyden
denizden ,yağmurdan
ve galiba en fazla da ağlamaktan...