Cefa meydanında sabreden erler
Sefa bahçesinde güle dönmez mi?
Sisler dağılınca, gökler ve yerler,
Simsiyah perdeler tüle dönmez mi?

Müjdeler getirdi sevgili Ahmet,
Yüküm hafifledi, kalmadı zahmet,
Yeise düşenin göz suyu rahmet,
Aksa can evinden sele dönmez mi?

Kalbimdeki sevda ömrümün nuru,
Zindanlar içinde verdi süruru,
Gönül pınarından arı, saf, duru,
Damlayan inciler, göle dönmez mi?

Düşman değil nefsim, ruhumun eşi,
Gönülde cem eder kardeş kardeşi,
Ömür harmanına ölüm ateşi,
Düşünce varlığım küle dönmez mi?

Aşkım derunumda, sırdır söylenmez,
Gönlümden bir başka yerde eğlenmez,
Bu zevkler, bir başka zevke yeğlenmez,
Kaçıp gitse, içim çöle dönmez mi?

Dert gülistanının gülleri açtı,
Bülbüller üşüştü, kargalar kaçtı,
Sevgili önüme hazine saçtı,
Dünya; esip giden, yele dönmez mi?

Kıyamet gününün kutlu sarayı,
Yakınla kapattı, açık arayı,
Yaralıydım canan sardı yarayı,
Bigâne kalsaydı ele dönmez mi?

14.09.09……..MUSTAFA YARALI