![]() Darağacından mektup( Annem)
bu mektup birgün geçerse eline
bilki senden önce açıldı anne kapattılar parmaklıkları üzerime gözyaşlarım içime saçıldı anne Adını andığımda dillerim kanar tutuşur dizlerim yüreğim yanar daha ölmedim üç-beş günüm var oğlum öldü diye ağlama anne şimdi dağlarda çiğdemler açar buram buram memleket kokar Halk ateşiyle yanar insanlar bilki hepsi oğlundur anne haber geldi fermanım yazılmış kırılmış kalemim kefen hazırmış ötelerde derin bir çukur kazılmış oğlum öldü diye ağama anne Şimdi bahara hazırlanır köyler Yaylasında mağrur çoban ateşi küllerinde birileri türkü söyler Bilki hepsi oğlundur anne sorma bu veda neyin nesidir And ım halkın düşüncesidir oğlum öldü diye ağlama anne oğlun örselenmiş halkın sesidi onlar sandı öleceğim beyaz kefen giyeceğim Yemin olsun sana anne Darağacında bile güleceğim |