Bir ikimiz mi kaldık
Bu köhne dünyada,
Bizi anlayan?
Ne yanda doğru?
Ne yanda yalan?
Yaşanmış da ölmüş insan.
Bu köhne dünyada kaldı mı vicdan?

Bir ikimiz mi kaldık
Bu körpe doğada?
Çıplak ayaklı insan yaşandı,
Çıplak ayaksız insan yaşlandı.
Ne yanda Zümrüt-ü Anka?
Ne yanda mevsuk an?
Nereden gidilir bilen var mı Hak’a?

Bir ikimiz mi kaldık,
Kuşkusuz yarına,
Sipersiz, uluorta koşarak?
Ne yanda umut?
Ne yanda unutuluş?
Hangi yönde bilen var mı kurtuluş?

Bir ikimiz mi vardık
Bu köhne dünyaya,
Yol karası, gece beyazı adımlarla?
Ne yanda kaldı?
Ne yanda başladı?
Gidilecek yol kaldı mı, bilen var mı?

Biz ikimiz gibi sanki
Bu köhne dünya.
Duygu seli dolu gözlere eş
Gökler gibi.
Ne yanda yağmur?
Ne yanda ateş?
Bilen var mı insana eş?

Bir ikimiz mi ölü,
Yoksa biz mi diri?
Ne yanda akıl?
Ne yanda deli?
Bilen var mı her şeyi?