1
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
938
Okunma
Beraberdik kar yağarken bu şehre
Beraberdik uykuda, düşte bile
Hasret nedir bilmezdik ikimiz de
Kırmızı gülümüz solmadan önce.
Sen korkardın hep şimşek çaktığında
Gökyüzü kararıp solduğu anda
Boynuma sarılırdın korktuğunda
Kırmızı gülümüz solmadan önce.
Nasıl geçerdi zaman, anlamazdık
Beraberdik, yarını düşünmezdik
Birbirimize şarkılar söylerdik
Kırmızı gülümüz solmadan önce.
El ele tutuşup hayal kurardık
Hiç dertlenmez, neşemizi bulurduk
Biz yalnız aşkımızı düşünürdük
Kırmızı gülümüz solmadan önce.
O güzel aşkımızı sonsuz sandım
Şimdi istemesem de yalnız kaldım
Hasrete, çileye artık alıştım
Gülümüz soldu, şimdi sensiz kaldım.
5.0
100% (1)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz