Az övünmedik ceddimizle,
Her an övünürüz gelmişimizle geçmişimizle.
Mesele bu değil, mesele bugünümüzde…

17 Nisan 2013 Çarşamba.
Yönler karıştı, sarpa sardı ütopya…
Hani bahar geldi sevinelim desek ya
Davulun sesi yaklaştıkça kafalar bir dünya.

Şimdilerde ‘akilleri’ üretti hükümet,
Emperyalizmin canına minnet!
Oysa ne de şanlıydı bu millet…
Ölü toprağı serpilmiş, bu mu keramet?
Neye niyet neye kısmet!

Pusulara lüzum yok, puslu havalara da…
Yasal bir terör örgütü (!) sürece dâhil…
Höt deseler alın size .ö. diyecekler nitekim…
Hangi ayak hangi coğrafyada daha tekin?

İmralı’dan mektup gelmiş,
“Bak postacı geliyor selam veriyor”
Kandil’den iadeli taahhütlü,
“Herkes ona bakıyor merak ediyor”
Heyet sandala binmiş kürek çekiyor.

Benim de önümde kâğıt, elimde kalem
Bir türkü var dinlemem gereken:
Âşık Veysel’den,
“Ağlayalım Atatürk’e bütün dünya kan ağladı.”

Ve ardından Arif Nihat Asya’nın “Bayrak” şiiri…
Bir de Mehmet Âkif’in umut veren dizeleri
“Korkma sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak…”

Yani az övünmedik ceddimizle,
Her an övünürüz gelmişimizle geçmişimizle.
Mesele bu değil, mesele bugünümüzde…