Nasıl da iyi gelirdi şimdi ayaklarımızı denize indirmek
İskeleden sallanırdı paçası kıvrık ince bacaklarımız
Dalardık ufuğun dalgalı çizgisine de
Çamaşır ipi gibi gerilirdi alınlarımız
Güneş denen kızgın top düşene dek denize



Koşar adım İskender amcanın kahvesine uğrardık
Nasıl da iyi gelirdi bilsen şimdi buzlu kahve
Bütün kulaklar hüzzama kesilirdi
“Gönül kapım açıktır çalmadan gir içeri”




İçeri yorgun bir balıkçı girerdi sarı çizmeleriyle
Az önce bıraktığımız kokuyu getirirdi
Dinlerdik deniz kızı öykülerini de
O, tuzunu dökerdi sıkılı yumruğundan kadehlerine
Kim bilir belki de ona iyi gelirdik
Kim bilir sabahlardık belki de
Ağlarını söker ayıltırdık denizciyi
Hadi, derdik
Hadi, bizi bize bağla
İzbarço düğümleriyle


Nasıl da iyi gelirdin bilsen…
Bilsen gelirdin…








Özlem Pala