Zordur adam olmak. Olsam da kadın bilirim nasıl adam istediğimi. Bundandır , zordur adamlık işi. Hele koca yürekli. Pes doğrusu.
Önce bir kadın tanıyacaksın. Sana yakışacak. Öyle tanımalısın ki, aklın sana şaşmalı. Bakınca
Davetkar bakışlarından, dolgun göğüslerinden, kıvrak kalçalarından önce içindeki bahçede büyüyen çiçekleri, gezinen börtü böcekleri görmelisin. Teninin renginden önce sıcaklığı vurmalı yüzüne. Sevda yelesi saçlarında umutlar beslemelisin. Dağlarına çıkmalı ama eşkiyalığa kalkmamalı, kül etmemelisin içinin ormanlarını küçük bir kıvılcımla. Zordur bir kadını anlamak. Ondan zordur ya zaten kadın gibi kadını taşımak. Coşkun iç denizlerinde serinlemek, kapılmadan hırçın dalgalarına. Zamansız sörf yapmaya kalkarsan dalgalarında
savurur seni hiç tanımadığın yabancı kıyılara.
Her kadın kendi uygarlığını inşa eder iç dünyasında. Sakın orda krallık kurmaya kalkma. Bırak o hediye etsin sana makamını. Yoksa her zaman o krallığın varoşlarında kalırsın.
Dedim ya zordur adam olmak. Hele kadın gibi kadını taşımak.
Ürkektir kadın. Hiç olduramaz toplumun giydirdiği elbiseyi üzerine. Ya dar gelir ya da bol. Ama olmaz bir türlü. Ölçüleri gizlidir çünkü kadının, zordur o ölçüleri almak.
Narindir. Koklamasını bilmelisin. Hani bir kerede ömürlük gibi. Ve öyle sevmelisin ki yarın
yanında olmayacakmış gibi. Her an gidici. Yaptığın her eylem sanki sonmuş gibi. İçindeki ezgiyi duymak lazım, ahengine kapılmak için. Yoksa detone olur sevmelerin. Teninden önce ruhuna dokunmalı, sarılmalısın. Unutma etin kasapta satıldığını. Ruhunu teninden ayırmaya kalkarsan yanılırsın. Eğer adam gibi adamsan o dünyanın kralısın…

Lakin bir kadının pişmanlığına asla düşme…