Yiğide; seviyom, demek ar mı ki?
Sevenin yüreği; yare, dar mı ki?
Mavi, siyah, yeşil, farkı var mı ki?
Gözüne kurbanım, gülüm ben senin.

Gönül mevsiminde, yaz ayı kıştır
Bülbülün yavrusu, kargaya kuştur
Gerisini boş ver, kabuktur, dıştır
Özüne kurbanım, gülüm ben senin.

Saçımı okşayan, pamuk eline
Yanaktan fışkıran, gamze gülüne
Beni büyüleyen, tatlı diline
Sözüne kurbanım, gülüm ben senin.

Hakkın hatırına, dostla vuruşan
Dargınlık bilmeyen, küsle barışan
Karanlık gecede, Ay’la yarışan
Yüzüne kurbanım, gülüm ben senin.

Hasreti dokuyup, mektupla salan
Postacı amcayla, kapımı çalan
Gele gide aşkı, patika olan
İzine kurbanım, gülüm ben senin.

Güz gülleri gibi, soldurdun beni
Del’edip dağlara, kaldırdın beni
İşvenle, edanla, öldürdün beni
Nazına kurbanım gülüm ben senin.

Necati’ye; coştun, sel olup aktın
Yedi yerden vurup, hançeri çaktın
Odun gibi yığdın, kül edip yaktın
Közüne kurbanım, gülüm ben senin,
Özüne kurbanım, gülüm ben senin.

Necati OCAKCI