Bir hâl oldu dostlar iki gözüme,
Eğride doğruda BİR görür oldum.
Bir sevda düştü ki şu can özüme,
Eğride doğruda BİR görür oldum.

Dillerde, ağızda, sözde, dudakta,
Güç, kuvvet, takatte, seste, kulakta,
Baş ile gövdede, elde, ayakta,
Eğride doğruda BİR görür oldum.

Bozkırda, ormanda, bahçede, bağda,
Yerlerde, göklerde, ovada, dağda,
Canlıya, cansıza, ayrılan payda,
Eğride doğruda BİR görür oldum.

Geliş, gidiş, iniş, çıkış, düzlükte,
Her ne varsa lügatlerde, sözlükte,
Kördüğümü teker teker çözdükte,
Eğride doğruda BİR görür oldum.

İlkbahar, sonbahar, kış ile yazda,
Deryada, bulutta, yağmurda, buzda,
Acıda, kederde, neşede, hazda,
Eğride doğruda BİR görür oldum.

“Kün-feyekün” ile her şey nihayet,
Hakk’ı izhar için bütün maharet,
Gönlüme gelince kutlu, saadet,
Eğride doğruda BİR görür oldum.

Tenzih’te, Teşbih’te, Hikmet tahtında,
Tevhit’in sırları O’nun katında,
Zaten ikilik yok kendi Zat’ında,
Eğride doğruda BİR görür oldum.

Irmaklar eğrimi ya da akan su?
Bir insan yapısı, bir gönül kuşu,
Her şeyin eğrisi, kendi doğrusu,
Eğride doğruda BİR görür oldum.

Hak’tan ayrı değil âlemi nizam,
Kim neye kadir ki, ben neyi bozam,
Yaralım Göz oldu, bütün her azam,
Eğride doğruda BİR görür oldum.

17.03.1998 Mustafa Yaralı