Arzın titrediği an’dır bahar.
Toprağın yeniden dirildiği an’dır bahar.
Bülbülün, gülü beklediği an’dır bahar.

Temizliğin, berraklığın, arılığın, duruluğun adıdır bahar.
Bahar sevgidir, bahar berekettir, bahar umuttur.
Bahar, “ölüp de dirilmektir.”

Güneş bir başka doğar baharda,
Kuşlar bir başka öter.
Kuzuların, analarına serenadıdır bahar.
Bahar, yeşilin beyaza üstünlüğüdür.
Bahar, mormenekşenin, zambağın, çiğdemin kokusu,
Kardelenin başkaldırısıdır.
Allah’ın insana bir lütfüdür bahar.

“Bir ilkbahar sabahı güneşle uyandın mı hiç?” diye sorar şair.
Bir başkası;
“Bir bahar akşamı rastladım size,
Sevinçli bir telaş içindeydiniz” diye aktarır gözlemlerini.
“Baharı bekleyen kumrular gibi,
Sen de beni bekle, sakın unutma” diyerek tembihler sevdiğini bir diğeri.
Hislerini baharla, baharın vücuda yaydığı enerjiyle aktarmaya çalışır birçok insan.

Bahar şarkıdır, bahar türküdür, bahar şiirdir.
Bahar sevgisi, insan sevgisidir.
Bu sevgiyi yüreğinde taşıyan, şiddetten anlamaz, can incitmez.

Bahar da uyanır tenler.
Bahar ana sevgisi, baba sevgisi, evlat sevgisidir.

Bahar kokusunun hazzını bilen, kötülerle bir olmaz.
Papatya kokusuna, yanık kokusu uyar mı hiç?

Dağların gözyaşı, yıldızların ışıldayışıdır bahar.
Pınarların can damarı, böceklerin sofrasıdır bahar.
Islak toprakta, karıncaların yürüyüşüdür bahar.

Bahar yeni doğmuş bir bebektir.

Bahar, insan yüreğinde henüz;
Hiç bir kötülükle, tanışmamış olduğu,
Derinliklerdir, köşelerdir.
İşte;
Bahar böyle bir şeydir.

Tayyar YILDIRIM
Konya