BEYAZLIK

dolaşıyor beyazlık
kalabalık içinde yalnız
ala bula ışıklar dökülüyor sıçrayarak
şaşkın ve emin

karanlığa direnen beyazlık
hazırlanmış desek bağırmaya
üstelik inatçımı inatçı
pusulasız yol bulmuş kendine
dünden bu güne
bugünden yarına
toprak
su
ve güneş kadar emin diyorum size
çizgi ötesinde
ufuk ötesinde
ve kalbindeki sızı rüzgarın hızıyla ölçülüyor artık
dili geceye kilitlenmiş
bir turna gibi çırpınmakta
dayayıp toprağın karnına yüzünü
dinler kasırgaların uğultuları içinden
kelebeklerin kanat çırpışını
ve karıncaların sessiz gidişini
ve gezinirken sitemkar ve asi
hayatın ve işkencenin türküsüyle
bilir ki sonsuzluk insanın kendisidir
ve duyar bir kılıcın çıkardığı sesle
ve arınmıştır aslı astarsız bilgilerden
yüzünü rüzgara dönmüş yıldızların altında
bir fidan kokusundan gelip
kibar pençeli kartal gibi
yükselip gider düşlediğimiz gerçeğe doğru