Düştü gönül düştü aşkı sevdana,
Yüzünü yüzsüze sürmemek için.
Gözü yumuk girdik biz bu meydana,
Seni beni ayrı görmemek için.

Üç günlük misafir geldik cihana,
Ne gerek feryada bunca figana,
Bize gülistandır sözdeki mana,
Dağda yaban gülü dermemek için.

Çoban olduk sürümüzü gütmeye,
Kavlimiz var doğru yolda gitmeye,
Kendi “ene”mizle savaş etmeye,
Kınımızdan çıktık girmemek için.

Hepimiz topraktan bir candan geldik,
İnsanı Âlemin merkezi bildik,
Aynadan yalanın kirini sildik,
Gerçeğe perdeler germemek için.

Gönülden sevmenin vardık tadına,
Boyutları geçtik düştük yâdına,
Yıktık materyali dostluk adına,
Düşmanlık duvarı örmemek için.

Gölgeler dolaşır gölge pazarda,
Bir nokta çıkıyor saysak art arda,
Mülk benim diyenin tümü mezarda,
Neyimiz var Hakka vermemek için.

Yaralı yarayı yâr dan anladı,
Eridi her varı bir bir damladı,
Artık üzülmeye sebep kalmadı,
Ölümlü vuslata ermemek için.

18.07.2000……Mustafa YARALI