0
Yorum
4
Beğeni
0,0
Puan
68
Okunma
Mürekkep kururken kağıdın beyaz teninde,
Kelime bir kuş gibi uçar gider özgürlüğüne.
Yazan unuttu belki o gece mırıldandığı şarkıyı,
Ama mısra rüzgarda arar kendi gizli yurdunu.
Şiir onu yazana ait değildir asla,
Ona sığınan kalbe aittir mısralar.
Bir fısıltı rüzgarda bulur yolunu,
İhtiyaç duyanda can bulur her kelime.
O uzak kıyıdan gelen bir ulak gibiydi,
Sesi deniz kokan o büyük usta şair.
Sözleri bıraktı bize bir miras niyetine şimdi,
Bizimle ağlar, bizimle güler o ölümsüz dizeler.
Sözler birer limandır fırtınalı gecelerde sığınılacak,
Yalnız bir ruhun sessiz feryadına cevaptır mısralar.
O büyük usta susmuş olsa da bugün sessizce,
Onun şarkısı yankılanır her yaralı kalpte gizlice.
Artık senin bu dize, senindir ebediyen;
Koru onu kalbinde, bir sır gibi sakla...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
