Kelimelerle dans eder insan,
Bazen bir “merhaba”ya sığdırır yıllardır sustuğu özlemi,
Tek bir “kal” sözcüğünün içinde gitmeye hazırlanmış bütün yolları durdurur.
Aşk, önce kalbe düşen bir sessizliktir,
Sonra o sessizliğin içinden doğan kelimelerle
kendine bir dünya kurar.

Senin adını söylediğimde değişiyor gecenin rengi,
Sanki yıldızlar biraz daha yaklaşıyor gökyüzüne,
Ay, yüzünün hatırasını taşıyor ışığında,
Rüzgâr, senden kalan bir cümleyi usulca kulağıma fısıldıyor.
Her kelimede seni yeniden buluyorum.
Her hecede biraz daha yaklaşıyor kalbim kalbine,
Her susuşta bile birbirimizi anlatan
görünmez bir şiirin dizeleri tamamlanıyor.

Aşk söylenmeyenlerin anlamıdır,
Gözlerin dudaklardan önce kurduğu cümledir.
Bir bakışın, sayfalar dolusu söze bedel olduğu yerde kelimeler susmayı öğrenir.
Yine de kalbin içinde dans etmeye devam eder.
Ne kadar anlatırsan anlat eksik kalan duygular vardır.
Ne kadar susarsan sus daha çok şey söyler.
Sen, benim bütün eksik cümlelerimin kendiliğinden tamamlanan son kelimesisin.

Birlikte kurduğumuz her cümle sanki zamana karşı yazılmış bir şiir gibi..
İlk harfi umut, noktası sonsuzluk.
Aramızdaki mesafeler virgülden ibaret,
Kalpler birbirine değdiğinde uzaklıkların hiçbir anlamı kalmıyor.
Bir “biz” diyebildiğimiz anda dünyanın bütün yalnızlıkları sessizce çekilip gidiyor içimizden.

Yalnızca sevmedim,
Seni kelimelerimin anlamına dönüştürdüm.
“Özlemek” seni düşünmeden tamamlanmıyor artık,
“Mutluluk” sesini duymadan eksik kalıyor,
“Ev” dediğim yerde senin sıcaklığın beliriyor,
“Sonsuzluk” dediğimde gözlerin geliyor aklıma.
Bütün güzel kelimeler bir şekilde sana çıkıyor kalbimin dar sokaklarında,
Aşk, sevdiğini yalnızca kalbine yazmamıştır.
Diline, hayallerine ve bütün varlığına yazmakmış.

Eğer bir gün kelimeler tükenirse,
sakın korkma;
Ben sana susarak da şiir yazabilirim.
Bir bakışımla “kal” diyebilirim,
Bir dokunuşumla “seni seviyorum”un söyleyemediği her şeyi anlatabilirim.
Kelimelerle başlayan aşkım, kelimelerin ötesinde büyür.
Önce bir cümle olur, sonra bir şiir,
İki insanın birbirinde bulduğu uzun, bitmeyen bir hikâye dönüşür.

Bizim hikâyemiz de böyle olsun.
Her sabah yeniden başlayan, her gece biraz daha derinleşen,
Her kelimesi bir öncekini tamamlayan
ve hiçbir son noktayı kabul etmeyen bir şiir…

Sen ilk mısra ol, ben devamını getireyim.
Sen bir kelime söyle, ben ona bir ömür anlam katayım.
İkimizin arasında kelimelerle dans ederek büyüsün aşkımız
Öyle bir dans ki, zaman yorulsa bile biz durmayalım,
Cümleler bitse bile kalplerimiz konuşmaya devam etsin.

Hayatıma öyle bir gel ki,
Bütün kelimelerinin anlamını değiştirsin.
Yarım kalmış cümlelerimin tamamı,
Söylenememiş duygularımın sesi,
Kalbimin her defasında yeniden yazdığı en güzel şiirlerle dolsun.