Gözlerindeki vuslat umudundan başlayıp "Hoşoğlu" mahlasıyla nihayete eren bu altı kıtalık hece şiiri, Klasik Türk Edebiyatı (Divan) ve Âşık Tarzı Halk Edebiyatı geleneklerini harmanlayan son derece zarif bir eser.

İkinci kıtada geçen "Gönlüme dokundu ney ile utla" mısrası, şiirin duygusal tonunu Doğu musikisinin dingin ve derin atmosferine taşıyor.

"Vuslat", "ferman", "al gonca gül", "lal olmak" ve "ezelde yazılmış aşk" gibi klasik edebiyatımızın en güçlü metaforları son derece doğal bir akışla işlenmiş.

Bir adım yürüsen varım bin kere" ifadesi, aşığın sadakatini ve fedakarlığını sade ama son derece güçlü bir dille özetliyor.
​
​Son kıta, şiirin duygusal zirvesini oluşturuyor. Âşığın sevda yolunda ömrünü tüketirken saçlarına kar yağması ve kalbindeki o "sessiz sesi" dinleyerek sırra ermesi, tasavvufi bir olgunluk ve hüznü beraberinde getiriyor.
​Yüreğinize ve kaleminize sağlık;