1
Yorum
3
Beğeni
0,0
Puan
56
Okunma
Şiir kendi hikayesini anlatıyor. Biz sadece dizelere
duygumuzu vermeye çalıştık.
TOPRAĞIN KANI
Toprağın kanı sardı tüm dünyayı
Kim saldı dünyaya bu lanetli siyah kanı?
Kirli hesaplar ardında saklı yüzler
Demokrasi yalanı, süslü bir tuzak
Özgürlük diye koydular zinciri
Koca bir kıtaya getirdiler ağıtı
Ellerinde masum insanların ölü kanı
Utanmadan bakıp geçtiler, sanki taşlar
Karanlık masalarda paylaştılar yerleri
Birer sayı gibi yazdılar canları
Sözleri temiz, elleri hep kirli
Barış getirdik der çarpık bakışları
Bir çocuğun yüzü kaldı duvarda
Bir ananın duası kaldı havada
Kimin sırtında yükseldi bu düzen
Kimin nefesi eksildi her sabah
Yırtıp sessizliği haykıracak bir yiğit,
Bütün yanlışları, tek tek yüzlerine!
Uyutur mu sanırlar,
Bunca mazlumun inleyen ahları?
TOPRAĞIN KANI
Söner mi bu yemin?
TOPRAĞIN KANI
Silinmez bu izim.
Mazlumun sesi var, duvarları deler,
Zalimlerin tahtını kökünden sarsar.
TOPRAĞIN KANI
Mahşeri kuşanır, hesaba gelir!
Gömülmez bu hakikat taşın altına,
Düşer bir gün maskeler birer birer.
O susan eller, o kirli cümleler,
Bakar kalır tarihin utanç sayfasına.
Toprak bilir adı, toprak sorar hesabı,
Ve mazlumun ahı, zalimi yıkar!
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.