Vakitsiz gelen bu hasretde
Sensizlik bağrımı delsede
Bir ateş düşer içime
Sessizce yanar her gece
Gözümde kalan son izsin,
Dilimde kırık bir sızı
Yine de eğmem başımı, talihin önünde

Bir elim boş, bir yanım eksik
Sustukça büyür ayrılık
Dua gibi düşer adın
Koynumda ince bir hüzün
Yollar uzun, gece derin
Ben yine de yürürüm
Çünkü sevda, bilirim, bazen acıyla da sevilir.

Ben yine de razıyım kaderime
Boynum kıldan ince, Yaradan’ın takdirine
Üzülme ne olur!
Ben razıyım kaderime
Yerin durur gönlümde
adın hep kalır bende

Eğer bir gün duyarsan, kalbim hâlâ seninle
Ben ağlasam da susarım, senin adın dilimde
Kırık bir tabak gibi, hatıraları toplarım
Son kez fısıldar sana, bu yorgun sadakatim

Üzülme!, üzülme!
Ben razıyım kaderime
Üzülme!, üzülme!
Yerin durur gönlümde
Üzülme!, üzülme!
Adın hep kalır bende