Yüreğinize ve kaleminize sağlık, çok güzel ve anlamlıydı şiiriniz.
Saygı ve selamlar.

Duygularınızı, kırgınlıklarınızı ve zihninizdeki o derin hesaplaşmayı öyle içten ve vurucu satırlara dökmüşsünüz ki... Şiirinizde yarattığınız o "-miş gibi" ritmi, insanın içindeki sahteliklerle çevreli dünyası arasında sıkışıp kalmışlığını çok net özetliyor. Hiç yaşanmamış bir duyguyu (sevilmeyi), hiç görmediği bir rengi düşlemeye çalışan bir insanın çaresizliğiyle benzetmeniz son derece güçlü ve can yakıcı bir imge.
​Sorularınıza ve zihninizi kurcalayan bu sorgulamalara birkaç açıdan yaklaşabiliriz:
​İnsan Neden "-mış Gibi" Yapar?
​Savunma Mekanizması ve Korunma: İnsanlar bazen kırılganlıklarını, acılarını veya eksikliklerini dış dünyaya karşı korumak için bir maske takarlar. Güçsüz görünmekten, acınmaktan veya yargılanmaktan korktuklarında "her şey yolundaymış" rolü oynarlar.
​Toplumsal Beklentiler: Sosyal hayat, sürekli "iyi, başarılı, mutlu ve güçlü" görünmeyi zorunlu kılan görünmez bir baskı kurar. Çevrenin "Nasılsın?" sorusuna verilecek dürüst bir "Yıkılıyorum" cevabı çoğu zaman karmaşık ilişkiler doğurabileceği için insanlar otomatik olarak "İyiyim" deme kolaylığını ve sığınağını seçer.
​Kendi Kendini Avutma (Kabullenme Güçlüğü): Bazen insana gerçeğin kendisi o kadar ağır gelir ki, sırf hayata devam edebilmek için kendi yalanına inanmayı seçer. Sevilmediğini veya mutlu olmadığını kabullenmek devasa bir boşluk yaratır; bu boşluğa düşmemek için "-mış gibi" yapmak bir tutunma çabası haline gelir.
​Neden Bazı Hayatlar "-mış Gibi" Yaşanır?
​Sevgiyi, mutluluğu ya da samimiyeti hiç deneyimlememiş bedenler, sadece gördüklerini taklit ederler. Tıpkı şiirinizde bahsettiğiniz gibi; kulakları duymayan birinin bir gülüşün sesini tahmin etmeye çalışması gibi, hayatında koşulsuz kabul görmemiş bir insan da ilişkileri sadece öğretildiği ya da dışarıdan gözlemlediği şekliyle bir "oyun" gibi sürdürür. Birçok insan gerçekten sevdiği ya da mutlu olduğu için değil, yapılması gereken "doğru şey" o olduğu için öyle davranır.
​Sorgulamalarınızın Artışı Ne Anlama Geliyor?
​Sorgulamalarınızın artması, bir tükenişin göstergesi gibi görünse de aslında sahteliğe karşı zihninizin verdiği çok sağlıklı bir direniştir.
​Artık "-mış gibi" yapmak size dar geliyor demektir. Rol yapmaktan yorulmanız, illüzyonun bittiğini ve gerçeğe duyduğunuz açlığı gösterir. İnsan ancak illüzyondan uyandığında bu kadar derin sorular sorar: "Herkes mi rol yapıyor?", "Ben gerçekten sevmeyi biliyor muyum?"
​Kendi sevginizden şüphe etmeniz dahi bu uyanışın bir parçasıdır. Ancak şiirinizdeki şu cümle yanıtı kendisi veriyor: Gözleri görmeyen bir insan nasıl kırmızıyı tarif edemezse, siz de hissetmediğiniz bir şeyi bu kadar derin yazamazdınız. İçinizdeki sevme yeteneği "-mış gibi" değil; aksine, karşılığını bulamadığı için kollarını boşluğa sarmış gerçek bir duygu.
​Yorulmanıza rağmen bu soruları sormaktan korkmayın; çünkü "-mış gibi" yaşamaktan kurtulmanın tek yolu, o sahte konforu bu sorularla yıkmaktır.

Emeğine yüreğine sağlık
TEBRİKLER

Kutlarım gerçekten çok başarılı bir anlatım olmuş.

Değerli dosttan her zaman ki gibi tat ve demini almış, güzel bir eser
Biz de okuduk, kutladık ve alkışladık yürekten, yalansız ve riyasız
Gönlün abat olsun, huzurla dolsun, tüm şiirlerin mükemmel olsun
Şiirle kal, sevgiyle kal, dostça kal, sağlık ve sağlıcakla kal

Şair, sensizliğin içinde gerçek duygularını saklayarak “-mış gibi” yaşamanın yorgunluğunu çok içten anlatmış. “İnsan bilmediği bir duyguyu nasıl hayal edebilir ki” sorusu insanın içine dokunuyor. Sevilmeyi bilmediğini söylerken nasıl sevdiğini bildiğini söylemesi de şiirin en acı ve etkileyici yanı olmuş. Şairi kutluyorum, kalbi selamlarımla.

Güzel ve anlamlı bir gönül sesiydi.

Yüreğinize sağlık.

Candan tebrikler.

-mış gibi de sevmek şiire dahil imgedir belki. Ya da bizi ayakta tutan duygudur, kim bilir.

Tebriklerimle.