SEVGİLİYE..AŞK , SİTEM DOLU ŞİİRİNDE HER YERDE AYNI HİS , AYNI HÜZÜN.TEBRİKLER..ŞAİR .

Geceyle başlayan o içsel yolculuk, aslında mekânsal bir kaçışın değil, kaçılamayacak bir varoluşun tasviridir. Şehirler, istasyonlar ve ufuklar değiştikçe mesafelerin büyüdüğü sanılır; ancak yokluğun gittiğiniz her yere sizden daha önce varması, meselenin yollarla değil, taşınan yükle ilgili olduğunu açıkça gösterir.
​Şiirdeki en derin kırılma noktası, deniz kıyısındaki o sessiz limandır. Dışarıdaki gürültü kesildiğinde insanın kendi içindeki o dinmeyen uğultuyla yüzleşmesi, kaçışın bittiği ve kabulün başladığı yerdir. Aranan şey aslında diğer kişiden uzaklaşmak değil, onun anısıyla karşılaşılmayacak tam teşekküllü taze bir dünya bulma arzusudur.
​Fakat insanın gittiği her yere zihnini ve kalbini de beraberinde götürmesi, en uzak coğrafyaları bile o yokluğun tam merkezine dönüştürür.
Mesafeler haritada uzadıkça, iç kaledeki varlık ve yokluk daha da yakınlaşır. Katıksız bir kabullenişin ve kaçışın imkânsızlığının zarafetle dile gelişi.

Güzel bir eser olmuş

Emeğine yüreğine kalemin sağlık

Tebrik ederim kaleminize duygularınıza bereket