insanın hayat yolculuğundaki her arayışın, çektiği her çilenin ve yaşadığı her deneyimin özünde ilahi varlığı bulma arzusu ile Vahdet-i Vücut (varlığın birliği) hakikatine ulaşma çabasının yatmasıdır.yüreğine sağlık kalemin daim olsun inşallah

Bu dizeler, tasavvuf şiiri geleneğinin nefes güçlü bir örneğidir.

Şiirin ana omurgasını oluşturur. Doğadaki her varlıkta (kurt, kuş, kuzu, çalı, diken), çekilen her çilede ve girilen her halli durumda (dipsiz kuyuda, aşık olmada) Yaratan'ın tecellisini ve varlığını görme anlayışı işlenmiştir.
​
Seni aramaktan aklım kaçırdım", "ağuları içirdim" ve "yoktan var oldum" gibi ifadeler, dervişin/aşığın Allah aşkıyla aklından geçmesi, dünyevi varlığından sıyrılıp Hakk'ta yok olma (fenâfillah) arzusunu vurgular.
​
​Hz. Yusuf'un kuyusuna ve nefsin karanlığına atıftır.
​İsm-i Âzam: Allah'ın en büyük, gizli ismi.
​Alevi-Bektaşi erkanında ve tasavvuf ahlakında paylaşmayı, cömertliği simgeler.
​
Gaybı/geleceği arama, Yâr'den bir haber bekleme metaforudur.

​Hece ölçüsü ve dörtlük yapısıyla kaleme alınan bu eser; İlahi Aşk'ın, vuslat hasretinin ve her zerrede Yaratıcı'yı müşahede etmenin coşkun bir terennümüdür.

Yazan kalemin yüce olsun şaire KARDEŞİM