Yüreğinize, kaleminize sağlık.

İnsanın iç dünyasındaki hüznü, gurbet duygusunu, çaresizliği ve aşkın ağırlığını halk şiiri geleneğinin (özellikle aşık tarzı edebiyatın) o samimi ve içten diliyle çok güzel dile getirmişsiniz.
​
Hece ölçüsüyle yazılmış son derece akıcı, geleneksel bağlama/türkü formuna çok uygun bir ritmi var.

"Sis inmiş ovaya düze / Yaprak selam vermiş güze" mısraları sonbaharın ve hüznün gelişini çok zarif bir doğa tasviriyle aktarıyor.
​
Gam yükü", "muradı sinede kalmak", "felek", "gurbet" ve "mahşerde huzur" gibi motifler şiirin hissettirdiği o Anadolu/halk edebiyatı ruhunu pekiştiriyor.

​ Özellikle "Duman duman tütüyorum / İşte geldim gidiyorum" ve son kıtadaki sitemli ama bir o kadar da vazgeçemeyen sevda vurgusu okuyana o burukluğu tam anlamıyla hissettiriyor.

​Adeta söylenmeyi bekleyen bir türkü güftesi gibi. Duygunuz ve ilhamınız eksik olmasın.

Allah uzun ömürler versin kardeşim henüz değil