Gittiğin yolları bin kere de gitsen,
Dönüp aynı göğe bin kere de baksan,
Kalbine kaç şehrin ışığını katsan,
Yine benimsin!

Ne yollar ayırır bizi ne zaman,
Ne başka bir şehir ne başka liman,
Sen nereye gidersen git ey canan,
Yine benimsin!

Başka sokaklarda kaybolursan bir gece,
Bir şarkıda bulur seni iki hece,
Adımı unutsan kendin de bilsen de,
Yine benimsin!

Yılları da koysan kendinden kaçamazsın.
Hasreti düğüm düğüm sarsan da açamazsın.
En güzel yılları perfazsizca saçamazsın.
Yine benimsin!

Bir gün saçlarına ak düşse sessiz,
Fotoğraflarda kendine yabancı, hissiz..
Unutma sen değildin, bu aşk eşsiz!
Yine benimsin!

Çünkü aşk dediğin ne mesafe bilir,
Ne gururla susar ne yıllara yenilir.
Unutmaya çalıştığın bir yüz belirir...
Yine benimsin!

Yıllar geçer sanma kokun silinir.
Yorulduğumuz yerler aynı değişir şehir.
Bilmem seni, sana kim getirir.
Yine benimsin!Yine benimsin!

BURHAN SEVİMLİGİL