Ölmekte nasip işi, bir içten gülmekte,
Kader ince dokur her şeyi bir ince ilmekte.
Gözyaşı saklı durur en sıcak dilekte,
Her durak yaklaştırır kutlu davetine!

Kimi erken bırakır, kimi geçer gider,
Zamanın terazisi herkese eşit keder.
Bir kahkaha saklarmış en derin hüznü meğer,
Her veda bir çağrı kutlu davetine!

Ne saltanat kalıcı, ne de fânî heves,
Bir çağrı yankılar derinlerde her nefes.
Bir gün anlam bulur en son verilen ders,
Her kalp boyun eğer o kutlu davetine!

Nasip bu, ne eksik ne fazla yazılan,
Bir nefeslik ömür, bir anlık anılan.
Gülmek de ölmek de aynı kapıdan çıkan,
İnsan varır sonunda kutlu davetine!

Ne gizli bir çağrıdır gecenin koynunda,
Ruh ürperir ansızın o sonsuz oyunda.
Adım adım yaklaşır hakikatin sonunda,
Kul icabet eder o kutlu davetine!

Ne geri durmak mümkün, ne de kaçmak kader,
Adı yazılmış ise çağırır tek tek eder.
Bu davet bir lütuftur, ne büyük bir haber,
Varan şereflenir o kutlu davetine!

BURHAN SEVİMLİGİL