Karşıma nereden çıktın güzelin siması!
Kahverengi gözlerinde, dünyamı bulurum.
Beklemekle geçmiyor, bu özlemin hası.
Uyanır uyanır, rüyalarında kaybolurum!

Uykumda gördüm, hayalinle konuştum.
Düşmanıdır gözlerim,bizi ayıran hudutların.
Gözlerinden ayrıldım, sızına kavuştum.
Gözyaşın vardır içinde, belki şu bulutların.

Bulutlar kararır siyaha döner.
Son dal sigaram, seheri aydinlatsın.
Umutlarla besleniyor, bu güzde kader!
Doymazsa yüreğimi, resminle kanatsın!

Ellerinden soğuk, düşlerimden karanlık.
Göz kapaklarıma doğan, güneşsin sen.
Bir resmin beliriyor ama hep bulanık!
Düşlerimde bile saklanıyorsun bilmeden!

Kirpiklerin çizgisi saplanmış beyaz tenine
Yetmezmiş gibi, eklenir bahar gülüşlerin.
Bunca suskunluğa mutluluk neyime.
Bekletir bunca umutsuzluğa da düşlerin.

Gözlerin yüzündeki soğukluğa tek renk.
Gulmezsen hatırlatır, baharsı terkedişlerin.
Soğuk, kurak, çamurlu bin ıssızlığa denk.
Buseni esirgediğin, bir parça resmin.

Anılar var gözlerinde, sanki ben ait değilim.
Anıları kovalayan sabah var akşamlardan
Özlemin içinde büyütür bir bir demin.
Sikilmadin düşlerimde,yamalı sevdalardan.

Geçmeyen ömürlük kışları düşün.
Ömüre...Baharin ortasına soğuk bir aralık.
Şöylesine ufuktan batan gülüşün.
Tarifi yaşatmaz... Bunun adı ayrılık...

Burhan SEVİMLİGİL