Zarifliğinle süsledin en sade anları,
Kahve fincanı ağzında dizdin yalanları,
Fındık burnunun gölgesinde büyüttün inatları,
Bir gün anlayacaksın ama bugün değil!

Acı kahve gözlerinle baktın daima yukarıdan,
Haklı çıkmak için vazgeçtin bizden, yarından,
Sevgi değil zafer sandın kalbinde taşıdığın,
Bir gün anlayacaksın ama bugün değil!

Güzel gözlerin vardı, ama görmedin içimi,
Her tartışmada yendin, kaybettin sevgimizi,
Kırdığın yerden değil, gururundan tuttun beni,
Bir gün anlayacaksın ama bugün değil!

Sessizliğim bile sana bir meydan okuma oldu,
Her vedamda içinde yeni bir tartışma doğdu,
Sevmenin değil, kazanmanın peşinde kayboldun,
Bir gün anlayacaksın ama bugün değil!

Gözlerin değmedi içimde olanlara,
Taşıdın her sözü, her tartışmalara,
Sevgi yenik düştü kuru iddialara,
Bir gün anlayacaksın ama bugün değil!

Duvarlar ördün geçilmez sanılara,
Kendini hapsettin kendi alanlara,
Ben giderken bile sarıldın savlara,
Bir gün anlayacaksın ama bugün değil!

Sessizliğim döndü içli yaralara,
Vedam dokundu derin korkulara,
Kayboldun hep o boş davalara,
Bir gün anlayacaksın ama bugün değil!

BURHAN SEVİMLİGİL