Göklerin bağından / süzülüp gelen,
Kutlu Kâbe üstünde / saf duran kuşlar.
Ebrehe ordusunu / yerle bir eden,
Gökten siccil taşı / yağdıran kuşlar.

Geceler uyumaz, / pervane döner,
Kanat seslerinde / bin zikir çeker,
Yerdeki zulmün de / ateşi söner,
Rabb’in emriyle / saldıran kuşlar.

Kuşatmış Mekke’yi / o zalim ordu,
Karanlık bir gölge / sarmıştı yurdu,
Yaratan ebabil / kulunu sordu,
Zalimin tahtını / kaldıran kuşlar.

Kanadı göklerin / nuruyla yıkan,
Zalimin kalbine / korkuyu çakan,
Gözünü bir anlık / gafletten yakan,
Küfrün oyununu / bozduran kuşlar.

Yeryüzü mekanın / değildir senin,
Göklerdir sarayın, / mukaddes evin,
Allah’ın askeri, / müjdeyle sevin,
Tarihe adını / yazdıran kuşlar.

Ebrehe kibirle / meydana çıktı,
Kabe’yi yıkmaya / yeminler yıktı,
Göklerden gelen taş / canını sıktı,
Gururu yerlere / çaldıran kuşlar.

Asırlar geçse de / bitmez bu destan,
Okunur ayetler, / can bulur her can,
Mümin kalbinde / açılır gülistan,
Dertlere dermanı / bulduran kuşlar.

Hiç yere konmadan / ömür sürenler,
Göklerin sırrına / akıl erenler,
Rabb’in dergahına / yüzün sürenler,
Hakk’ın dergahına / vardıran kuşlar.

Kuşların ordusu / şanlı muzaffer,
İslam’ın yolunda / hepsi bir asker,
Dünyaya yayıldı / kutlu bir haber,
Yüzleri mahşerde / güldüren kuşlar.

Ebrehe ordusu / Mekke’ye vardı,
Kibirli yürekler / Kâbe’yi sardı,
Müminler çaresiz / Rabb’ine yalvardı,
Gökten bölük bölük / inen kuşlar.

Yemen’den gelen o / filli ordular,
Kutsal bu beldede / tuzak kurdular,
İlahi hiddeti / karşı buldular,
Zalimin ufkuna / tüneyen kuşlar.

Pençede taşlarla / uçup geldiler,
Bulutun bağrını / delip geldiler,
Hakk’ın emri ile / bilip geldiler,
Küfrün ateşini / söndüren kuşlar.

Siccîl taşlarını / gökten attılar,
Orduyu samana / fersah kattılar,
Zalimler toprakta / cansız yattılar,
Hakk’ın fermanını / sunan kuşlar.

Ne bir ok kullandı, / ne de bir kılıç,
Rabb’in askeriydi / hepsi apaçık,
Kâbe’nin etrafı / şimdi İslam’a açık,
Beytullah ufkunda / dönen kuşlar.

Asla yere inmez / göktedir yurdu,
Yaratan korudu / o kutlu yurdu,
Kuşların ordusu / filleri vurdu,
Mazlumun kalbine / sinen kuşlar.

Ekin yaprağına / döndü o fîller,
Lal oldu kibirle / konuşan diller,
Mekke’de açıldı / yeniden güller,
İslam’ın ufkunda / yanan kuşlar.

Fil Suresi anlatır / bu büyük şanı,
Unutmaz bu dünya / geçen zamanı,
Kurtardı o kuşlar / aziz mekanı,
Rabb’in rahmetini / anan kuşlar.

Zikirle çırpınır / her bir kanadı,
Tarihin kalbine / yazıldı adı,
Bitti zalimlerin / zulmü, feryadı,
Göklerin mülküne / konan kuşlar...


Ufuk Güney