Bak kardeşim,
bak yüreği güzel arkadaşım...

İnsan yalnız kendinden ibaret değildir.
Biraz yanında yürüyenlerdir insan,
biraz oturduğu masa,
biraz dertleştiği dost,
biraz da gecenin bir yarısı
kafasını kaldırıp baktığı yıldızdır.

Bak kardeşim,
sen ne kadar akıllı olursan ol,
çevren suskunsa düşüncen körelir.

Sen ne kadar güzel yürekli olursan ol,
yanındakiler kötülüğü marifet sayıyorsa
iyiliğin bile yorulur.

Sen ne kadar okumak istesen de
çevrende kitap yerine
dedikodu dolaşıyorsa
bir gün kelimelerin azalır.

Çünkü insan
insanla büyür arkadaşım.

Bak yüreği güzel arkadaşım,
insan bazen kendini değil,
çevresini değiştirmelidir.

Bugün bak sokaklara...

Herkes konuşuyor,
kimse dinlemiyor.

Herkes biliyor,
kimse öğrenmiyor.

Herkes haklı,
kimse kendine dönüp
"Ya ben yanılıyorsam?"
diye sormuyor.

Bir elinde telefon,
bir elinde öfke...

Ekranlar büyüdükçe
insanların dünyası küçülüyor.

Birileri
beş saniyelik videolarda
hayat dersi veriyor,

birileri
iki cümle okuyup
âlim kesiliyor.

Ve vasatlık
sessizce giriyor hayatımıza:

Önce alışıyoruz.

Sonra kanıksıyoruz.

Sonra savunuyoruz.

En sonunda da
"Herkes böyle zaten"
deyip
kendi eksikliğimizi
dünyanın gerçeği sanıyoruz.

Bak kardeşim!

Her kalabalık
doğru değildir.

Her çok konuşan
bilge değildir.

Her yanında duran
dost değildir.

Bazen insanın
en büyük cesareti,

yanlış insanlardan
uzaklaşabilmesidir.

Seni küçültenlerden uzaklaş.

Hayallerinle alay edenlerden...

"Boş ver" deyip duranlardan...

Her güzel düşüncene
bir bahane bulanlardan...

Sana
"Sen kim oluyorsun?"
diyenlerden...

Git!

Ama kibirle değil.

Onlardan üstün olduğun için değil.

Kendini kaybetmemek için git.

Çünkü kardeşim,

insan bazen
bir odada yıllarca oturur da
o odanın duvarları
yavaş yavaş beyninin duvarı olur.

Bir masada
aynı insanlarla
aynı sözleri konuşa konuşa
aynı yerde yaşlanır.

Sonra bir gün
aynaya bakar:

Gözlerinde ışık yoktur.

Hayallerinde ses yoktur.

Yüreğinde
eskisi kadar cesaret yoktur.

İşte o zaman
kalk ayağa!

Kitabını al.

Kalemini al.

Merakını al.

İnadını al.

Ve çık o kapıdan!

Dünyayı değiştirecek
insanlarla tanış.

Senden çok bilenin
yanında susmayı öğren.

Senden az bilene
bildiğini öğret.

Bir işçinin sofrasına otur.

Bir köylünün derdini dinle.

Bir öğrencinin hayaline kulak ver.

Bir annenin yorgunluğunu gör.

Çünkü insan
sadece okuyarak değil,

insana dokunarak da büyür.

Bak yüreği güzel arkadaşım...

Sana bir sır söyleyeyim:

Zenginlik
çok paran olması değildir.

Zenginlik,

yanında seni ileri taşıyan
insanların olmasıdır.

Öyle dostların olsun ki
düştüğünde kaldırırken
elinden tutsun;

ama gerektiğinde
yüzüne bakıp

"Kardeşim, burada yanlış yaptın."

diyebilsin.

Seni pohpohlayan değil,

seni geliştiren olsun.

Sana alkış tutan değil,

sana ayna tutan olsun.

Çünkü gerçek dostluk
her dediğine "evet" demek değildir.

Bazen
en acı sözü söyleyip
en büyük iyiliği yapmaktır.

Bak kardeşim...

Hayat kısa.

Öyleyse
başkalarının küçüklüğüne
kendini mahkûm etme.

Birileri
senin hayalini anlamıyor diye
hayalinden vazgeçme.

Birileri
okumuyor diye
kitabını kapatma.

Birileri
düşünmüyor diye
sen düşünmekten vazgeçme.

Birileri
karanlığa alıştı diye
ışığını söndürme.

Sen kendi ışığını koru!

Çünkü insan
bazen çevresine rağmen büyür.

Ama en güzeli,

çevresiyle birlikte büyümektir.

Bak kardeşim,
bak yüreği güzel arkadaşım...

Kendine iyi insanlar seç.

İyi kitaplar seç.

İyi sözler seç.

İyi yollar seç.

Çünkü hayat
biraz da seçimdir.

Ve unutma:

Vasatlığın en büyük zaferi,
insana vasatlığı normal
diye kabul ettirmektir.

Sen kabul etme!

Başını kaldır.

Yüreğini diri tut.

Aklını kimseye kiraya verme.

Sorgula.

Oku.

Düşün.

Üret.

Sev.

Paylaş.

Ve yürümeye devam et.

Çünkü kardeşim,

insan kiminle yürüyorsa
biraz ona benzer.

Öyleyse
yol arkadaşlarını iyi seç.

Yol uzun...

Memleket yorgun...

Dünya gürültülü...

Ama hâlâ
güzel insanlar var.

Hâlâ
temiz yürekler var.

Hâlâ
birbirinin elinden tutanlar var.

Hâlâ
"Ben" değil,
"biz" diyebilenler var.

Ve biz,

birbirimizi büyüttükçe
bu hayat güzelleşecek.

Bak kardeşim...

Bak yüreği güzel arkadaşım...

Kendini küçültme.
Çevreni büyüt.
Çevreni değiştir.
Dünyayı değiştir.

Ama önce,

kendinden başla.


Hikmet Metin Çavdar