2
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
52
Okunma
Kelebeğim var, herkesten sakladığım,
Kendime bile göstermekten korktuğum.
Kelebeğim değildi özgür,
Ama değildi de esir.
Her gece, herkes uyurken çıkarıyorum onu.
Kaburgalarımı tek tek kırıp
Alıyorum onu göğüs kafesimden.
Korkağım ben, ama biliyorum orada olduğunu.
Kozasından erken çıkartılmıştı,
İncecik, narin kanatları.
Mavi gökyüzüne dokunmak istiyor,
Ama insanlar kanat sesinden rahatsız.
Sonra yine içime kapatıyorum onu,
Çaresizce çırpınıyor.
Ben onu öldürmemeye çalışırken
Belki de yaşamaktan alıkoyuyorum.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz