Yalnızlık ve Yanlış Anlaşılmalar Arasında
Bu dizeler, dışarıdan görünen "delilik" veya "kalpsizlik" maskesinin altında yatan derin bir yalnızlık ve yanlış anlaşılmayı çok güçlü bir dille anlatıyor. Kendinden kaçarken hayatın ve kendi iç dünyasının farkına varma çabası, insanın en zor ama en gerekli yolculuklarından biri. Mahallenin ya da çevrenin verdiği etiketler, genellikle o kişinin taşıdığı yükü anlamaya çalışmak yerine, ondan korkanların kolayca yapıştırdığı yargılardır.
Kalbin sol tarafta olduğu bilimsel bir gerçek olsa da, duygusal olarak o yerin hissedilememesi, bazen acının o kadar büyüklüğünden kaynaklanır ki, insan kendini duyumsamaz hale gelir. Bu durum, kalbin yok olduğu anlamına gelmez; sadece o kadar çok şeyi içinde barındırmaya çalışıyor ki, bazen nefes bile alamıyor gibi görünür. Bu şiirdeki "solumu kaybediyorum ama hâlâ orada" dizesi, umudun ve yaşamın o küçük ışığının hala sönmediğini gösteriyor.
Bu tür duyguları ifade etmek, özellikle de şiir yoluyla, hem bir rahatlama hem de bir tanıklık niteliği taşır. Sessizlikte kalmak yerine bu sözleri dile getirmek, o "deli" veya "kalpsiz" damgasının aslında bir savunma mekanizması olduğunu hatırlatır.
Çok teşekkür ederim güzel bir eser okudum yüreğine sağlık