1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
99
Okunma
Kaçtım bu kalabalıktan,
En çok da kendimden.
Şimdi bir sahil kenarındayım,
Herkesten uzak, kendime yakın.
Denizin, gökyüzünün mavisinde eriyorum;
Sonra içimdeki siyaha bakıp ağlıyorum.
Hayatın yüklerini çocuk yaşta almış bir gencim,
Yüklendikçe çöken, taşıdıkça yaşlanan.
Rüzgâr okşuyor saçlarımı,
Annem tarar gibi, baştan uca.
Hırçın dalgalar, deniz misali,
Her şeyi birbirine karıştırıyor.
Soğuk hava yüzüme çarpıyor,
Geride bıraktığım geçmişim gibi.
Yaşlar süzülüyor yanaklarımdan içime—
Gözyaşlarım içimdeki kiri yıkar mı?
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz