16
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1552
Okunma

Gidersen yıkılır bu kent kuşlar da ölür
Bir tufan olurum sustuğun her yerde
Ahmet Telli
sessiz çığlığını astı
hıçkıran iskeleye
ıssız bir gölge
gitgide uzaklaşan gemiye
bırakarak sızlayan yüreğini...
köpüren dalgalarla
kıyılara vurdu ölgün anılar
kanadı tüm sözcükler dilinde
kanadı kederle çırpınan deniz…
mavileri yaran bir kanat
kaybolurken ufukta
üşüyen yalnızlığın yağmur sesi
suskunun çığlığına karıştı...
göğü istila eden kurşuni bulutlar
heyula gibi çökerken üzerine
gözyaşları
avucunda aşk çizgisini parçaladı
süklüm püklüm martılar
kuytulara sığınıp
azalan mavilere
çoğalan kederle baktılar
kan çanağı gözlerinden süzülen
düşler kızıl sularda boğulurken
soluğunda ayaz
sesinde fırtınayla
karanlığa doğru uzaklaştı...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.