Nefesim...

Ben geldim...

Uzun yolları, sessiz geceleri, bitmek bilmeyen özlemleri aşarak geldim.
Kalbimin attığı her saniyede adını taşıyarak,
her duamın sonunda seni dileyerek,
her sabaha senin hayalinle uyanarak geldim.

Ben senin için geldim...

Özlemini dindirmeye geldim.
Hasretle yastığına döktüğün gözyaşlarını tek tek silmeye geldim.
Yüreğinde sessizce büyüttüğün acıları sevgimle iyileştirmeye geldim.
Kırılmış umutlarını yeniden filizlendirmeye,
solmuş gülüşünü yeniden yüzüne kondurmaya geldim.

Ben geldim...

Artık gözlerin hüzünle dolmasın diye geldim.
Artık geceler sana bu kadar uzun gelmesin diye geldim.
Artık yalnızlık omuzlarına yük olmasın diye geldim.
Kalbin her attığında yanında olduğumu hisset diye geldim.

Bilir misin...

Özlemek sadece birini görememek değildir.
Özlemek, kalbinin her köşesinde onun sesini duymaktır.
Kalabalıkların içinde bile eksik kalmaktır.
Gülümserken bile gözlerinin buğulanmasıdır.

Ben bütün bunları yaşadım.

Her rüzgârda seni aradım.
Her yağmur damlasında gözyaşlarını düşündüm.
Her gün batımında içimde biraz daha büyüyen hasreti hissettim.

Ve şimdi...

Sana kavuşan her adımım, yılların özlemine atılmış bir adımdır.
Sana uzanan her elim, ayrılığın bütün zincirlerini kırmak içindir.
Sana bakan her bakışım, "Artık yalnız değilsin." demek içindir.

Nefesim...

Bugün seni sevmeye yeniden geldim.
Yaralarını sarmaya geldim.
Sessizliğini dinlemeye geldim.
Sana huzur olmaya geldim.
Kalbine umut olmaya geldim.
Yüzüne yeniden mutluluğu yazmaya geldim.

İçinde sakladığın bütün hüzünleri alıp götürmeye geldim.
Hasretin bıraktığı izleri sevgimle silmeye geldim.
Dökülen her gözyaşını avuçlarımda saklayıp yerine kahkahalarını bırakmaya geldim.

Çünkü sen ağladığında, benim de içim ağlıyor.

Sen sustuğunda, benim de dünyam sessizleşiyor.

Sen güldüğünde ise, bütün gökyüzü yeniden aydınlanıyor.

Ben senin yanında olmak için geldim.

En zor gününde omzun,
en mutlu gününde gülüşün,
en karanlık gecende ışığın,
en umutsuz anında yeniden doğan umudun olmak için geldim.

Bir ömür geçse de elini bırakmamaya geldim.

Yollar bizi ayırsa bile sevgimizi ayırmasın diye geldim.

Zaman saçlarımıza aklar düşürse bile kalplerimizi genç bırakmaya geldim.

Çünkü gerçek sevgi; zamana yenilmez, mesafeye boyun eğmez, hasrete teslim olmaz.

Ve şimdi...

Gözlerinin içine bakarak yalnızca bir cümle söylemek istiyorum:

Nefesim... Ben geldim.

Sana yeniden hayat olmaya geldim.

Özlemini dindirmeye geldim.

Hasretle döktüğün gözyaşlarını silmeye geldim.

Kalbindeki bütün kırgınlıkları sevgimle iyileştirmeye geldim.

Elini tutup, "Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak." demeye geldim.

Çünkü benim için dünya, senin kalbinin attığı yerdir.

Benim yuvam, senin gülüşündür.

Benim huzurum, senin nefesindir.

Ve ben...

Bugün de,

Yarın da,

Ömrümün son nefesine kadar...

Sadece seni sevmeye geldim.