Aman anam, anam benim,
Ne ettin de gittin anam?
Ben seni daha görecektim,
Niye erken gittin anam?

Kapı açık, ev bomboş,
Sesleniyorum, ses yok anam.
“Anam” deyip duruyorum,
Cevap veren yok anam.

Sakın beni yakma, ciğerim anam,
Sakın beni bırakma, anam.
Ben sensiz ne ederim,
Canım anam, güzel anam.

Sen otururdun şu köşede,
Ben gelirdim yanına.
Şimdi kimse oturmuyor,
Sen gideli o köşeye.

Çayını koydum, içmedin,
Yemeğini yedin sanmışım.
Meğer ben kendi kendime,
Anam var diye avunmuşum.

Sakın beni yakma, ciğerim anam,
Sakın beni bırakma, anam.
Bir kere seslen ne olur,
“Evladım” de bana anam.

Elbisen durur sandıkta,
Başörtün durur yanında.
Elimi sürmeye kıyamam,
Kokun kalmış üstünde anam.

Komşular geldi, ağladılar,
“Sabır” dediler bana.
Sabır nasıl olur bilmem,
Anam gitti, ne kaldı bana?

Tabutunu gördüğüm zaman,
Dizlerimin bağı çözüldü.
“Bu anam değildir” dedim,
İçimden bir şey söküldü.

Sakın beni yakma, ciğerim anam,
Sakın beni bırakma, anam.
Ben daha doymadım sana,
Nereye gittin güzel anam?

Toprağa koydular seni,
Ben bakakaldım ardından.
Bir avuç toprak attılar,
Koptu sanki canım candan.

Şimdi eve dönsem ne olur,
Kim açacak kapıyı anam?
Ben eve geldim diyeyim,
Kim diyecek “Hoş geldin” anam?

Sakın beni yakma, ciğerim anam,
Sakın beni bırakma, anam.
Hakkın varsa helal eyle,
Benim hakkım helal anam.

Aman anam...

Canım anam...

Ben sana doyamadım...

Daha diyeceğim çok söz vardı anam...

Sen niye acele ettin?

Sakın beni yakma...
Ciğerim anam...
Canım anam...