4
Yorum
16
Beğeni
5,0
Puan
146
Okunma

Beni bir mısranın kıyısında bırak,
Sesin dalga dalga çekilsin içimden.
Gök kubbe dedikleri bu eski çardak,
Yıkılır üzerimize bilmediğimiz bir yerden.
Adını unuttuğum sokaklar var şimdi,
Sanki hiç geçmemişim gibi gözlerinden.
Zaman, cebimizde kırık bir saatti,
Biz mi geç kaldık, yoksa ömür mü erken?
Alıp başını giden bu amansız yol,
Ayrılığa yazılmış mukadderat gibidir.
Adımlarımda eskiyen o kadim tarih,
Kastamonu önünde suskun bir şahittir.
Kelimeler sustu, artık hüküm gecenin,
Her şair biraz kendi yangınıyla ısınır.
Bu şiir, yarım kalan o son hecenin,
Yüreğe bıraktığı en derin sızıdır.
Tamer KARAKAŞ
KASTAMONU
01.08.2026
5.0
100% (12)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.