Bir kelime seçip, yerinden söktüm onu..

"Yuva olsun" dedim.
İçinden bir ses çıktı önce
Belki de kendini arayan küçük bir anlamdı..
Sonra alfabenin içinden bir harf koydum kapısına.
Dedim, girsin içeri, bir başlangıç olsun diye

A mesela..
Sevgiden yuvarlak bir masa yaptım..
samimiyeti üzerine bıraktım..

Birde tam şu köşeye
Pikap plak dönsüm diye
Mesela Pink martini olsum
Ne olsun ne olsun

Ninna nanna:)
Olsun mu

Zemin oranj olsun bakalim
Nasıl.olacak
Degisturirim olmazsa

E ne yazıyordum


" Ben" dar bir koridordu..iih olmaz..

tek başına yürüyem adımların sesi..
" Biz" ise geniş bir pencereydi içeri işık alan ..

Başkalarına açılan. İnsan da böyle değil mi?

Kelimelerden kendine bir yer kuruyor..
cümleler arıyor..

Zira bir ömür
sadece doğru kelimeleri söylemekle değill

o kelimelerin anahtarını bulup
içinde yaşayabilmekle geçiyordu..