Men zamanın kisvesiyem hakikât hârı menem
Söylemezem kelâmımı köhne cihân varına
Ozanların bed sesiyem kovanda arı menem
Felek almaz selamımı kanmam intizârına

Yola düşsem sine üryân gülen olur hâlime
Medet deyu inilesem tutan olmaz elimden
Kurdu kuşu dinler iken girerler vebâlime
Yaradana şükrederim isyân çıkmaz dilimden

Ne ihtişâm peşindeyim ne rızkın tasasında
Söz bir ağzın kölesidir çıktığında efendi
Canı seferber etmişem kemâlât yasasında
Bundan geru durduramaz arsız feleğin fendi

Çün aklı zâya vermişem meczûp gibi yürürem
Şan-u şöhret neme gerek ömür nazârdan kısa
Gören göz belki aldanır gönül ile görürem
Yeşil bir hırkam olsun bir de yoldaşım asa

Kimse bilmez kimesnenin kimesneye nettügün
Men ki çile torbasında nâr-ı beyzâ bir kulum
İki lokma ekmek ile yaparım bayram düğün
Ya Hakk deyu yola çıktım değişmez asla yolum

Kays’ı mecnûn eden sebep zuhretmiş esasını
Ki Leyla’ya muhabbeti işte bundan ötürü
Aşk aşk deyu inilerken bulmuş aşkın hâsını
Gayrı istemezem demiş sinemi yakan dürrü

Sadıkâne yol alanlar merdivenden tırmanır
Yerine sığamaz olur miskin gönül kafesi
Mâ’nâdan bigâne kalan kendisini arz sanır
Bilemez ki sayılıdır aldığı her nefesi

_________Makberî

29/07/2026.... Kayseri