Kendine sor bir de,
Kuşlar kadar özgür müsün?
Suçlamadan önce düşün,
Nedenini sen de görürsün.

Kırk yıllık hatır kaldı içimde,
Umurunda olmadı zaten.
Yürüdüğün yolu seçtiğinde,
Ardına bakmadan gittin benden.

Yorgun yılların ardında kaldım,
Eskiye benzemiyor hâlim.
Bir tebessüm saklı içimde,
Tükendi bütün yarınlarım.

İçten içe yangın büyür,
Nefes bile aldırmayan.
Boğazıma düğüm olan
Sessizliğin, can yakan.

Her gece eksilen ben,
Sabaha yabancı kalan.
Kırılmış aynalarda bile
Bir umudu arayan.

Belki bir gün dönersin,
Yarım kalan cümlelere.
Belki yeniden inanırız,
Küle dönen düşlere.

Biz bize haram mıyız?
Söyle, neden susarız?
Biz bize yalan mıyız?
Yoksa çok mu kırılırız?

Küsler bile barışır bir gün,
Dağlar kavuşur sonunda.
Eğer hâlâ biraz biz kaldıysa,
Konuş benimle...
Susma...

Yunus Özkan

28.07.2026