Renklerin uleması idi Tanrı ve duyguların Efendisi:
Tanrıçalarsa yorgun ve bir köşede beklemede
Havadisler tez elden yüreğin şerefesine
Serili olsa bile elem ne ki ne?

Tükenen nefes ne ki tüketmedikten sonra o izbe nefsi
Varsın körüklesin arzular
Varsın istişare etsin iblis ve tüm tezat ışıklar
Aşkın peçesine sinen
O büyülü kuşun kanadına konan
Derin bir arzu derin bir tebessüm ekili iken zaman
Ve de dünden arda kalan

Ne ise korumacı adaletin sinesinde saklı bir rabıta
Körelen güne ve hayata
Refüze edilen aşka ve tene ve doyumsuzluğa
Şerh düşen inhisarında renklerin vuku bulan
Karanlık nasıl ki meyletti aydınlığa
Elbet her gecenin de vardır bir nihayeti
Sürgün edilen tüm renklerin ihaneti
Elem kuşlarından çalınan tüm melodileri

Kulakları sağır eden müziğin tonlamasında saklı
İzdivaç
Yerle göğün bileşkesi
Yerle göğün zifaf gecesi
Cennet bahçesinin her köşesi
Sadece kapa gözlerini
Tut nefesini
Öldür haris nefsini
İzahı yoktur asla aşkın
İfası sürgün bazen yerle yeksan
Edilen ruhun
Kıvancı saklıdır derinde

Ölümden ötesi gizin bam telinde
Öncesiz gölgelerin
Sonraya ermek ise niyeti
Sadece tutsun en güzel dileği
Ta içinden
Dışına süzülen o ışığın huzmesi
Varsa yoksa duyguların her katresi

Aşkın idamesi
Şerh düşülesi
O ziynet ki
Tapusu elbet evrende
Şiarı aşk olan melekelerin devindiği şu rahle
Öykülerin en güzeli
Söylenmedi henüz mademki
Matemin arifesi
Yalnızlığın kutsal vecizesi
Aşka hükmeden İlahi Aşkın tek reçetesi

Mümin kalplerin sevgi denen durağında
Gizil bir hadis
Aşka istişare eden nefis
Öncesiz mevsim
Sonrasız hüzün
Göğün ve yeryüzünün göründen de öte o yüzü
Sevmeyi bilenlere dair bir resim misali
Rabbin insanların ayaklarının altına serdiği
En kutsal dua ve rüya
Ve rükû edilen bir bilinmezin daha
Sona vakıf iken sadece yüce Huda