1
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
60
Okunma
Zâtına hastır ferdiyet,
Seçim değil, ezel sırrı.
Sebepten açılan kapı,
Var elbet bilâ keyfiyet.
Sırf’ı bilmek özün başı,
Sözün kıblesi vahdet.
İki gölge bire bakar;
O’nun nişanı ahadiyet.
Kün der, saçar kulunu;
Doğar vücûd toprağı.
Âdem zerre kalsaydı,
Elest âlemi ona cihan.
Zulmette o mâh-ı lâhut,
Emre memur kıldı canı.
Kul bilene kendin bilen;
Tanınmak Hakk’ın şânı.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz