1
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
31
Okunma
Kalem gelince yeryüzüne,
söz sustu;
kâğıdın içine çekildi.
Bir harfe saklandı düşünce,
döndü o ilk heceye.
Kalp süzdü mürekkebini;
içinden aktı
dimağın kadim sesi.
Uyanınca letâifler,
ilmin nefesiyle soludu.
Vücud ülkesinde
her yan bir sır kokladı
ansızın.
Zamansızlığın içinde
zaman belirdi;
evvel ile âhir
köprü oldu o an.
Beden dili anladı:
Sin girince şîn’e,
sükût erince mîm’e,
nokta koymaktı
hakikat.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz