2
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
32
Okunma
Şeker kattım aşa, gelene selâm;
Kaşık al da gel, buyur soframa.
Sözüm hep âşık atar, saçar kelâmı;
Sarı turnam, haydi kon koynuma.
Dost eline gönül susmaz, sazım;
Yolunu gözledim, üç bahar geçti.
Nice zamandır kaynar kazanım;
Kor oldu dilime, yandı ahvâlim.
İftarlık sedada kendimi yuttum,
Gönül aynasında gördüm gölgeni.
Elimde kalmış kuru soğanım;
Turnalar döndü, özüme sarıldım.
Tuz döktüm, baharı buldu kışım;
Derviş götürdü Hakk’ın ocağına.
"Hû" deyince vardım gönül sazıma;
Özüm "hiç"te pişti, devâdır aşım.
5.0
100% (2)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
