2
Yorum
11
Beğeni
5,0
Puan
62
Okunma
Hep gökleri seyrederdi
çocukluğum.
Dans eden yıldızlara uzanmak,
bir köprü kurmak,
yürümek sonsuzluğa...
Karanlığın aydınlığa dönüştüğü
o gizemli kapı.
Âlemler arasında
geçiş arıyordum;
hiçbir şeyin bir surete bağlanmadığı
o ilk sessizlikte...
Zamanın kendi içinde
bir ana sığındığı,
saatlerin sustuğu,
varlığın kendi içine çekildiği
o bilinmez yerde...
Düşler bahçem.
Belki de yol
evrenin ötesinde değil;
eşyanın hakikatine
sessizce inip
diğer yarıma varmaktı.
Kırk yıl
köprüden geçti.
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz