RUSAMER – Ruh ve Us Sağlığı Ayarı Merkezi

UNESCO Edebiyat Şehri Kahramanmaraş

Andırın Kültür Havzası Şiir Anlama ve Dinleme Merkezi

İç Ses, Hatıra ve Sessiz Bekleyiş Salonu

Bugün salonumuzda Sayın Gölgesiz'in Kalbin Misafiri adlı şiiri okunuyor.

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri bugün salona elinde bastonu, koltuğunun altında eski bir misafir defteri, cebinde ise paslanmış bir kapı tokmağıyla teşrif etti. Tokmağı masaya bıraktı, misafir defterini açtı. Sayfalar bomboştu. Salondakilere bakıp gülümsedi.

Evlatlar... Eskiden misafir gelmeden önce ev süpürülürdü. Şimdi gönüller kilitleniyor, kapılar açık bırakılıyor. Bir de insanın kendi kalbine misafir olması var ki... Vallahi en zor ziyaret o. Çünkü ikramı da kendin yapıyorsun, hesabı da kendin ödüyorsun. Sonra kapı tokmağını eline aldı. Bu tokmak yıllardır aynı kapıyı çalıyor. İçeriden hep aynı cevap geliyor: Biraz geç kaldın... Salondaki tebessüm, şiirin hüznüne saygı duyarcasına usulca sustu.

Karacaoğlan Köşesi'nden Kel Hasan, Evlatlar... Bazı ayrılıklar bavulla gitmez; bir cümleyle gelir, ömür boyu kalır, dedi. Âşık Feymani Köşesi'nden Sultan Bacı, Şair, az sözle derin duygu kurabilmiş. Serbest şiirde en zor iş budur; eksiltirken çoğaltabilmek, diye ekledi. Ozan Avanoğlu Köşesi'nden Topal Bekir, Ben de bir ara kalbime misafir oldum. Çay koydum, hatıralar geldi; hesabı yine ben ödedim, deyince salonda hüzünlü bir tebessüm dolaştı. Hasibe Hatun Köşesi'nden Kezban Teyze, Evlatlar... Sarılınamayan hatıralar, insanın sırtına giydiği en ince ama en soğuk hırkadır, dedi. Âşık Dermani Köşesi'nden Deli Osman ise, Bu şiir bağırmıyor. Fısıldıyor. Ama bazı fısıltılar, çığlıklardan daha uzun süre kulakta kalır, diyerek alkış aldı.

Kalburabastî Efendi Hazretleri misafir defterini yavaşça kapattı.

Evlatlar... Gölgesiz, modern serbest şiirin en güçlü taraflarından biri olan yoğun anlamı kısa metinde kurabilme başarısını göstermiş. Şiirin başındaki İnsan, kendi kalbine misafir olur cümlesi, daha ilk satırda okuyucuyu düşünmeye davet ediyor. Ardından gelen Bütün dalgalarım senden döndü, gülüşümün içine sakladığım enkaz ve hiç sarılmadığı bir hatıraya üşümek gibi imgeler, şiirin duygu derinliğini kat kat artırıyor.

Şiirin en dikkat çekici yönü, acıyı anlatırken tek bir gereksiz kelimeye yaslanmaması. Her cümle, bir öncekinin omzuna el koyarak ilerliyor. Özellikle final cümlesi, şiirin bütün yükünü sırtlayan, uzun süre hafızada kalacak nitelikte bir kapanış olmuş.

Edebî bir not düşecek olursam; bu metin, şiir ile şiirsel düzyazı arasında bilinçli bir çizgide yürüyor. Bu tercih korunursa, Gölgesiz'in kendine has bir anlatım dili oluşabilir.

RUSAMER'in bugünkü kararı şudur:

Bazı insanlar hayatımıza misafir olur, gider. Bazı hatıralar ise bizden hiç çıkmaz; ev sahibi olur. Kalbin en sessiz odaları, en çok konuşan hatıraları saklar.

Özün sözü budur. Vesselam.

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri
Celil ÇINKIR
Nam-ı Diğer Delibal

Büyük bir sevdanın kanatlarında Umudun Çırpındıkça Özlüyor Özledikçe Şiirselleşiyor Mısralar. Emeğinize yüreğinize sağlık hocam 👏👏 ilhamınız Bol Olsun 👏

Bir kıyıya vurmadı adın,
Ama bütün dalgalarım senden döndü.
Tebrik ediyorum