2
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
62
Okunma
Ve gidiyorum...
Emanet aldığım nefesin
Son rakamları sayılıyor.
Ardıma döndüğümde,
Dünyanın ne kadar boş olduğunu görmeme
Ramak kaldı.
Bir valize bile ihtiyaç kalmadı artık.
Sevdiklerimle, sevmediklerimle,
Allah’a havale ettiklerimle gidiyorum.
Sırtımı dönüyorum hayallerime,
Üstlendiğim rolleri bırakıyorum.
Belki de son satırlarım olacak bunlar.
Düşüncelerim bile terk edecek beni
Toprağın altında.
İyiliklerim, kötülüklerim
Tartılacak terazide.
Yapılacak tüm işlerimi terk ediyorum.
Yalnız ve ters geldiğim yaşam yolculuğu da
Bırakacak yakamı.
Kimisi rahmet edecek üç beş gün,
Kimisi de;
"Temizlendi dünya..." diyecek
Dünya diliyle.
Ama ben,
Ne övgüyü duyacağım,
Ne de sitemi.
Bir avuç toprak örtecek üzerimi,
Ve geriye yalnızca
Diktigim üç Fidan kalacak.
Golgesiz 2026
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz