9
Yorum
23
Beğeni
5,0
Puan
174
Okunma
Kırk yaşımı çok sevdim ben.
Sadeleştirdi sanki.
Biraz yalnızlık,
biraz sessizlik
ve biraz da sensizlik çarptı aslında.
Ama iyi geldi.
İnsan bazı yaşlarda
kalabalıklardan değil,
kendinden yana oluyor.
Eskisi gibi herkese yetişmek istemedim mesela,
her kapıyı çalmadım,
her gidenin ardından bakmadım.
Bir fincan çayın sessizliğinde
kendimi dinledim uzun uzun.
Meğer insan,
en çok kendine geç kalıyormuş.
Kırk yaşımda öğrendim;
bazı eksiklikler
insanı tamamlıyormuş.
Ve sen…
Sensizliği bile sevdim biraz.
Çünkü senden sonra
kendime daha çok rastladım.
Gölgesiz
5.0
100% (12)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.