Gidiyorum bu aşktan, adımlarımı
sürüyerek
Avuçlarımda biriken sitemin
ağırlığıyla...
Sessiz, incinmiş ve umutsuz...
Bu anıları, bu sözleri, yarım kalan
hayalleri
Göğsümdeki sızıyı, bu ağır yükü
bırakıp gidiyorum.
Suskunluğumu alıp yanıma
Sahte gülüşlerden, vefasız yüzlerden
Tükenmiş sevdalardan uzaklaşıyorum.
Kırgın gidiyorum iz bıraktığım
yollardan,
Kırgın gidiyorum...

Yarını olmayan bir düş kaldı geride,
İçimde sönmeyen bir yangın,
Harcanmış zamanlarla uzaklaşıyorum.
Hiçbir sığınak kabul etmiyor artık bizi,
Poyraz soğuk vuruyor yüzüme,
Dizlerimde derman, içimde dirlik
kalmadı.
Ardımda bırakıp ne varsa buruk,
Kırgın gidiyorum kaderin tecellisinden,
Kırgın gidiyorum...

Fırtınaya tutulmuş bir yaprak gibiyim
şimdi,
Rüzgârda savrulmuş, kökünden
koparılmış.
Kimsesiz tenhalara vurarak sesimi,
Sözlerin bittiği,
Işıkların söndüğü menzillere
gidiyorum.
Kırgın gidiyorum yarım kalan
öykümüzden,
Kırgın gidiyorum...

Aramazsın artık ne tarafa düşer
yolum,
Hangi kuytuda kalır izim.
Çiçekler açsa da bir daha bu sevdaya,
Gönlümdeki kış değişmez artık.
Karanlığı giyip üzerime,
Bu burukluğu geceye gömerek
gidiyorum.
Kırgın gidiyorum gençliğimden,
sevdalarımdan,
Kırgın gidiyorum...

Ayla Kaya

23 02 2026