6
Yorum
19
Beğeni
5,0
Puan
121
Okunma
Yağmurlar uykuya daldı
Penceresi açık bir hayatın üskatından
seyrettim bütün bir şehri
Yorgun yüzler çevirdim ağrılı bir
kapının önünden
Duvar diplerine iğde ağaçlarının kokusunu ektim
Gelir birazdan, ince esmer elleriyle
çirkin bir kadın
Ve yumulur gözkapaklarında koca bir hayat
Artık bir şarkı kadar sıcak olmuyor
hiçbir kadını gözleri
Ellerimde pollyanna’dan arta kalan zamanlar biriktiriyorum
İrili ufaklı düşler
Hiçbiri ben değilim
Sonra, eski bir şiiri okuyorum göz kapaklarımda
Aynalar da alt yazısı geçiyor hüzünlerimin
Sisli bir balyoz iniyor duvardan
Gülümse diyorum gençliğime
Ellerimde mavi menekşelerden mor renkli hikayeler dinliyorum
Çok geçmiyor
Ağlıyorum
Ölü kuşlar düşüyor göğsüme
Tam o sırada,
Yağmuru vuruyorum kalbinden
Yağmur ve ben
Şimdi daha çok benziyoruz birbirimize ..
Fruze Özge
5.0
100% (8)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.