Göğsümde dik bir duruş misali
Seğiren gözlerimde saklıdır ruhumun tini
Manen zengin ve yangın yeri gibi
Düşlerim yanık ama zengin
Sensizlik ise yorgun bir düş misali.

Renkler kavrulurken Temmuz güneşinde
Bağrım yanarken açan çiçeklerin dilinde
Manen bir çiçek isem ve solmamak adına tüm gayretimle
Sensizlik uzak bir dağ sözcükler ve yanan imgelerden seken her kurşun
İsimsizliğime yapışan bir damga adeta

Sensizlik gecenin ferine sokulan mehtap
Sensizlik uzak iklimlerde saklı o berrak ve güleç yüzün
Sensizlik ikilettiğim tüm cümlelerde özene bezene dikili bir elbisenin
Belki de pot izi
Ve kırdığım tüm potlar geri
Dönerken bana
Rüzgârın o terli ve çıplak kollarında
Bak işte yine kaçtı rengim
Oysaki solmamaya yemin etmiştim
Ama sensizlik yok mu sensizlik

Mihrabım yerinde olsa ne ki?
Bahara dönse kışım sensizlik ile imtihan edildim mademki
Yazın uzun gecelerinden firar eden uykumun idam mangası
Sere serpe sevildiğime şahit melekler ordusu
Ama sensizlik
En uzak en aykırı iklim
Hem gideceğini de bana söylememiştin

Güzüm baharım sağım solum ve duyulmaz feryadım
Fitneci kadın
Çığırtkan adam
Ruhu ile cebelleşen şeytan
Sensizlik ise yorgun ve uzun bir ferman
Gel gör ki
Kimselerin okumadığı
Ve üstümdeki giysi kimselerin dokumadığı
Dokunamadığım tenin ve tinin ve beylik sesin
Bir rapsodi gibi
İçine bölünen ekmek dilimi
Kutsalın ta kendisi

Bıçkın rüzgâr dindi madem
Mademki yer gök sustu matem sonrası
Sözcükler kan kustu
Ne zamanki kalem küstü
Sensizliğe ve dünyaya ise ben küstüm
Adım ha gül ha küstüm çiçeği
Sensizlik en uzun iklim en uzun gece
Ölümün teşrifi

Önsezilerimde saklı gizin tek ismi
Tahayyül ötesi
Sensizlik kurşun gibi ağır
Çağrımı duymadın madem
Çağırsan da çağırmasan da sana emanetim
En başta Rabbin emaneti