Boynuna bir bûsemi kondursam,
Bûsem dahi lutfunla âlâ olur.
Bir nefes sana erişse gönlüm,
Ömrüm yeniden mânâ bulur.

Ben seni bir gazele nakşeylesem,
Her beytim adınla gülzâr kesilir.
Kalem, cemâlini yazmaya koyulsa,
Mürekkep dahi hicâbından eğilir.

Mâh cemâline nazar eylese,
Nûrun yanında şulesin örter.
Şafak, yanağından renk dilenir,
Gül, rûyundan letafet ister.

Ben seni sükûtuma sığdıramaz iken,
Sen bir kelâmınla cihânımı değiştirirsin.
Bir tebessümün erişse gönlüme,
Virân gönlümü bahâra çevirirsin.

Ey hüsnünle âlemi mest eden,
Sana varmak murâd değildir yalnız.
Bir an nazarına mazhar olmak,
Bin ömre bedel bir niyâzdır.

Ne bûsem sana lâyıktır,
Ne de kelâmım vasfına kâfî.
Ben seni yazdıkça şiir güzelleşir,
Sen okudukça şair olurum sanki.

Varsın adım unutulsun zamanla,
Varsın ismim rüzgârlara karışsın.
Yeter ki bir gün,
Senin gönlünde küçücük bir duâ olayım;
Çünkü ben seni sevmedim yalnız...
Seni, güzelliğin dahi secde ettiği yerden sevdim.